Dlaczego jednorazowe zestawy sztućców są najtrudniejsze do rezygnacji z plastiku?

Problemem nie jest materiał — lecz zadanie, jakie ma wykonać materiał

Operator cateringowy może zamienić każdą filiżankę, pokrywkę i słomkę w linii bufetowej na wersję niezawierającą plastiku, nie zmieniając przy tym sposobu spożywania pojedynczego posiłku. Zamień widelec, a sam posiłek będzie na szali. Łyżka musi utrzymać swój kształt w misce z gorącą zupą. Nóż musi przeciąć pierś kurczaka, nie składając jej na pół. Kubki i pojemniki w większości muszą trzymać się nieruchomo. Sztućce muszą działać pod obciążeniem za każdym razem lub nie udaje mu się wykonać jedynego zadania, do którego wykonania istnieje.

To mechaniczne zapotrzebowanie powoduje, że zestawy sztućców znajdują się na trudnym końcu spektrum produktów wolnych od plastiku. Materiały, które łatwo się rozkładają po użyciu, są zwykle bardziej miękkie, gdy są jeszcze w użyciu, a wczesne przybory z włókien roślinnych zyskały reputację tych, które wyginają się lub skręcają w momencie napotkania prawdziwego oporu. Uzyskanie sztywności i biodegradowalności w tym samym przedmiocie, za cenę, która nadal jest odpowiednia dla gastronomii, zajęło więcej czasu niż w przypadku prawie każdego innego przedmiotu jednorazowego użytku.

Zestaw to kilka produktów udających jeden

Widelec, nóż, łyżka, serwetka i woreczek, który je łączy, rzadko wynikają z jednej materialnej decyzji. Zestaw sztućców to kilka produktów połączonych w jedną całość i każdy z nich ma swój własny status wolny od plastiku, niezależnie od pozostałych.

Normy kompostowalności traktują to wiązanie dosłownie. Pod kryteria badania rozpadu i biodegradacji EN 13432 opakowanie składające się z wielu elementów uznaje się za nadające się do kompostowania w całości tylko wtedy, gdy każdy z tych elementów sam w sobie spełnia kryteria – powłoka na jednym kawałku lub plastikowe okienko w papierowej torebce wystarczy, aby zdyskwalifikować cały zestaw. W przypadku produktu składającego się z jednego materiału arytmetyka jest prosta. W przypadku zestawu oznacza to, że widelec, łyżka, nóż i nosidełko muszą razem oczyścić poprzeczkę, a nie tylko te przybory, które ludzie zauważą jako pierwsze.

Dwie ścieżki robocze: drewno i PLA

W praktyce wymagania wytrzymałościowe spełniają dwa podejścia materiałowe, bez uciekania się do tworzyw sztucznych na bazie ropy naftowej.

Zestawy sztućców z drewna brzozowego bez powłok i dodatku wosku są jedną ścieżką. Cięte i kształtowane z jednego kawałka, bez nakładania niczego na powierzchnię, drewno zachowuje czyste krawędzie i jest odporne na wypaczenie pod ciśnieniem – a ponieważ nie ma oddzielnej warstwy powłoki, nie ma nic dodatkowego, co mogłoby później dyskwalifikować roszczenia.

Zagęszczone zestawy sztućców PLA dopuszczone do kontaktu z żywnością są inne. Wykonany ze skrobi kukurydzianej, a nie ropy naftowej, PLA można formować z wystarczającą grubością ścianek, aby zachować sztywność podczas krojenia i nabierania, a jednocześnie zachować kompostowalność i bezpieczeństwo w bezpośrednim kontakcie z żywnością. Kompromis ma mniej wspólnego z wydajnością niż z infrastrukturą utylizacji: PLA nadal wymaga takich samych warunków kompostowania przemysłowego, jakich wymagają wszystkie materiały posiadające certyfikat EN 13432, dlatego najlepiej sprawdza się tam, gdzie istnieje już ścieżka wycofania z eksploatacji.

Żaden z materiałów nie zachowuje się dokładnie tak samo jak plastik, który zastępuje, więc konstrukcja naczyń opiera się na tej różnicy, a nie przeciwko niej: wypolerowane elementy o zaokrąglonych krawędziach przechodzą te same testy produktu, co wersja z tworzywa sztucznego, bez pożyczania samego plastiku.

Skład zestawu dodaje kolejną zmienną oprócz wyboru materiału. Zestaw trzyczęściowy obejmuje podstawy szybkiego posiłku, natomiast zestaw pięcioczęściowy z serwetką i mieszadełkiem sprawdzi się przy pełniejszym zamówieniu cateringowym. Ponieważ przybory, nośnik i wszelkie oznakowania marki są montowane przed wysyłką zestawu, liczbę sztuk i wytłoczone logo na woreczku można regulować bez dotykania decyzji materiałowej, która sprawia, że ​​całość jest wolna od plastiku.

Nośnik ma takie samo znaczenie jak widelec

Największą uwagę poświęca się przyborom kuchennym, ale woreczek, w którym są dostarczane, również robi naprawdę dobrą robotę. Zestaw sztućców przeznaczony na wynos musi przetrwać kontakt z gorącą, tłustą żywnością i nie przeciekać, dlatego powszechny jest nośnik z papieru kraft z wnętrzem laminowanym PE — wytrzymuje on olej i wilgoć w temperaturach do 248°F.

Laminowanie to jest dokładnie takim elementem flagi EN 13432. Cienka folia z tworzywa sztucznego, nawet tak mała, zmienia to, co może mieć gotowy zestaw. Łączenie naczynia kompostowalnego z nośnik zaprojektowany zgodnie z tym samym standardem kompostowalności i braku plastiku zamiast traktować torebkę po namyśle, dzięki temu gwarancja braku plastiku pozostaje nienaruszona, począwszy od widelca aż po otaczające go opakowanie.

Certyfikat to jedyny sposób, aby to udowodnić

Tego wszystkiego nie da się sprawdzić patrząc na widelec. To, czy zestaw rzeczywiście nie zawiera plastiku, skąd pochodzi drewno lub skrobia kukurydziana i czy gotowy produkt rzeczywiście spełnia progi rozpadu i biodegradacji, zależy od formalności, a nie od wyglądu.

Dlatego Wymagania FSC, EUDR i PEFC dotyczące zaopatrzenia w zaopatrzenie cateringowe , obok systemów zarządzania jakością i środowiskiem, takich jak ISO 9001 i ISO 14001, mają większe znaczenie w przypadku zestawów sztućców niż w przypadku większości kategorii opakowań. Kupujący oceniając zestaw nie kieruje się jedną istotną decyzją; sprawdzają jednocześnie źródło drewna, proces formowania, warstwę laminowania i łańcuch dostaw.

W przypadku kategorii z tak wieloma ruchomymi częściami taka dokumentacja nie jest biurokracją. To jedyny mechanizm, który sprawia, że informacja o braku plastiku na zestawie sztućców oznacza to, co jest napisane – od czubka widelca po szew woreczek, który jest dostarczany w cenie .